تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ما بَيْنَهُما إِنْ کُنْتُمْ تَعْقِلُونَ «28» موسى عليه السّلام التفاتى به قول فرعون ننمود که نسبت ديوانگى به او داد، ديگر باره مشغول به تأکيد حجت شده: قالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ‌: گفت: خداى عالميان آفريدگار مشرق و مغرب، وَ ما بَيْنَهُما: و آنچه ميان مشارق و مغارب باشد و شما هر روز مشاهده کنيد، ذات سبحانى آفتاب را از مشرق طالع مى‌سازد و جريان آن را هر روز بر مدارى که غير روز پيش است و آن را به مغرب مى‌رساند. اين وجه سومى است که اقامه نمود موسى بر اثبات پروردگار عالميان بدين تقرير که اراده نمود به مشرق طلوع آفتاب و ظهور روز را، و به مغرب غروب آفتاب و زوال روز را؛ و محققا اين تدبير مستمر بر وجه عجيب تمام نشود مگر به تدبير مدبر بر وجهى که امور کائنات به آن منتظم است. إِنْ کُنْتُمْ تَعْقِلُونَ‌: اگر هستيد که فهم کنيد و دريابيد، يعنى اگر عقل داريد، مى‌دانيد که جواب شما به غير از اين نخواهد بود، زيرا هيچکس را از حقيقت ذات سبحانى آگهى ممکن نيست، و هر چه در عقل و فهم و وهم و حواس و قياس در آيد، ذات سبحانى از آن منزّه و مقدس است، چه ما سواى او «1». تفسير منهج الصّادقين، ج 6، ص 439. چاپ کتابفروشى اسلاميّه. جلد 9 - صفحه 411 محدث و ممکن، و محدث و ممکن را جز ادراک محدث و ممکن نخواهدبود، پس با وضوح اين آيات بيّنه و دلالات واضحه بر وجود خالق عالم، ديگرى را خدا دانستن از عقل خارج و از خرد دور باشد.