تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَيْ‌ءٍ مُبِينٍ (30)
چون حضرت ذکر زندان شنيد:
قالَ أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَيْ‌ءٍ مُبِينٍ: گفت: آيا مرا در زندان کنى اگرچه بياورم تو را چيزى روشن بر راستى ادعاى خود، يعنى معجزه‌اى هويدا که جامع باشد دلالت بر وجود صانع را و اثبات کند راستى ادعاى مرا.