تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ (34)
پس فرعون بعد از ديدن اين معجزه و آيه عظيمه، به جهت آنکه مبادا مردمان از عبادت او رو گردان شوند و پيروى دين موسى کنند، در مقام مکر و حيله و تدليس در آمده:
قالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ: گفت مر اشراف خود را که اطراف او جمع بودند. إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ: بدرستى که اين مرد هر آينه جادوگرى است دانا که در فن سحر مهارتى تمام دارد.