اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أُولئِک‌َ جَزاؤُهُم أَن‌َّ عَلَيهِم لَعنَةَ اللّه‌ِ وَ المَلائِکَةِ وَ النّاس‌ِ أَجمَعِين‌َ (87)
اينکه قوم کفار بعد از ايمان که قابليت هدايت ندارند جزاي آنها لعنت خدا و ملائکه و جميع ناس بالتمامي است.
جلد 4 - صفحه 276
اولئک اشاره بقوم کفروا بعد ايمانهم است جزائهم پاداش کفر آنها است أَن‌َّ عَلَيهِم لَعنَةَ اللّه‌ِ لعنت دوري از رحمت الهي است که بوي رحمت بمشام آنها نميرسد.
و الملائکة لعنة ملائکه نفرين آنها است که خداوند آنها را از رحمت واسعه بي‌بهره نمايد.
و النّاس که آنها هم طلب کنند بعد رحمت را از اينها.
اجمعين ممکن است بيان النّاس باشد يعني جميع ناس از کافر و مسلم و ممکن است بيان هر سه باشد: خدا و جميع ملائکه و جميع ناس، و شايد ظاهر همين باشد.
(اشکال)
کفار همه کسي را لعنت نميکنند بلکه تمجيد ميکنند که دست از ايمان کشيده و بکفر روي آورده.
(جواب)
آنکه آيه نميفرمايد که جميع ناس او را لعنت ميکنند بلکه ميفرمايد اينها مستحق لعنة جميع هستند بقرينه جزاؤهم مضافا اينکه کفار هم از همچه کسي که يک روز مؤمن و يک روز کافر و ثباتي در او نيست نکوهش ميکنند.