تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ وَ قالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ (44) چون موسى رخصت القا داد: فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ‌: پس انداختند رسنها و عصاهائى که مجوف کرده بودند و پر از زيبق ساخته که به سبب رسيدن حرارت به آنها به حرکت و جنبش آيد و عدد آنها هفتاد هزار طناب و هفتاد هزار عصا بود. وَ قالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ‌: و گفتند پس از حرکت آمدن عصاها و طنابها به تابش آفتاب و از مردمان غوغا برخاست، سوگند به بزرگى و قوت و غالبيت فرعون که در علوّ منزلت است. إِنَّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ‌: بدرستى که ما غلبه کنندگانيم بر موسى و هارون، يعنى البته بر ايشان غالب شويم. قسم خوردن ساحران به عزت فرعون بر آنکه غلبه مر ايشان را باشد به جهت فرط اعتقاد آنها بود به سحر خود، و آوردن آنها نهايت آنچه ممکن باشد از سحر.