تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَلْقى مُوسى عَصاهُ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِکُونَ (45)
فَأَلْقى مُوسى عَصاهُ: پس انداخت موسى به امر الهى عصاى خود را، در حال اژدها گشت. فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِکُونَ: پس آنجا عصاى اژدها شده فرو مى‌برد آنچه قلب مى‌کردند آن را از صورت و حقيقت خود به صورت ديگر به سبب سحر و کيد، يعنى آنچه تدليس و تزوير مى‌کردند و به صورت مار به مردم
جلد 9 - صفحه 421
مى‌نمودند.
بيان واقعه: حضرت موسى عليه السّلام عصا را انداخت، اژدهائى عظيم شد، تمام عصاها و ريسمانهاى ساحران را فرو برد، و مردم از وحشت آن فرار نمودند به طورى که ده هزار نفر از مردان و زنان و اطفال پايمال و هلاک شدند. پس برگشت روى به قصر فرعون آورد، فرعون و هامان از شدت ترس جامه‌هاى خود را نجس کردند و موى سر و ريش ايشان سفيد شد، چون سحره اين حال را مشاهده کردند، دانستند که انقلاب عصا به اژدها، از جنس سحر نيست، چه آنها اسرار و دقايق سحر را خوب دانسته و يقين کردند که آن فوق قدرت بشريه است و از نزد حق تعالى صدور يافته. «1»