1- در نظام طاغوتى، مردم آزادى عقيده ندارند. «آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ»
2- طاغوت‌ها مى‌خواهند حتّى بر افکار مردم مسلّط باشند. «قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ»
3- دروغگو کم حافظه است. «لَمَجْنُونٌ- عَلَّمَکُمُ السِّحْرَ»
4- بدترين شکنجه‌اى که قدرت، کارايى و توازن انسان را مى‌گيرد، قطع دست و پا از چپ و راست است. «مِنْ خِلافٍ»
5- به طاغوت‌ها اطمينان نکنيد، آنان همه را براى خودشان مى‌خواهند. (فرعون که ساعتى پيش وعده داده بود آنان را از مقرّبان خواهد کرد، اکنون همه را به قتل تهديد مى‌کند). «لَأُصَلِّبَنَّکُمْ»
6- يکى از آثار ايمان به معاد، شجاعت در برابر طاغوت‌هاست. «لا ضَيْرَ إِنَّا»
7- ايمان به معاد، افق روشن براى آينده است. «إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ»
8- شهادت در راه خدا، ضرر و هلاکت نيست. «لا ضَيْرَ إِنَّا»
9- کسى که ايمانش بر اساس شناخت باشد، متزلزل نمى‌شود. «لا ضَيْرَ إِنَّا» (ساحران که معجزه را شناختند، در برابر تهديدات فرعون استقامت کردند).
10- هم سِحر گناه است و هم در استخدام فرعون‌ها درآمدن. «خَطايانا»
11- طمع در مادّيات، منفى ولى در معنويّات، مثبت است. «نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنا»
12- بخشش، از شئون ربوبيّت الهى است. «يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا»
13- آرزوى عفو بايد با بازگشت واقعى همراه باشد. «آمَنَّا- نَطْمَعُ»
14- سابقه و پيشگامى در ايمان، يک فضيلت است. «أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ»
15- حسن عاقبت، بزرگ‌ترين سعادت است. کسانى که تمام عمرشان در انحراف بودند، با جرقّه‌اى در يک لحظه دگرگون شده «إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ» و از اوّلين مؤمنان شدند. «کُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ»
16- توطئه، توطئه‌گر را رسوا مى‌کند. (فرعون با سرمايه‌گذارى بسيار، ساحران را
جلد 6 - صفحه 318
دعوت کرد تا موسى را رسوا کنند، ولى با ايمان آوردن ساحران، فرعون خود رسوا شد). «کُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ»