1- معجزه امرى سريع و برقآساست، نه تدريجى و تمرينى. «فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ»
2- باطل، در برابر حقّ تاب مقاومت ندارد. «تَلْقَفُ ما يَأْفِکُونَ»
3- سحر و جادو يک دروغ عملى و به دور از حقيقت است. ( «يَأْفِکُونَ» از «افک» به معناى ساختگى و دروغ است)
4- افراد آماده، در برابر حقّ طفره نمىروند و تسليم مىشوند. «فَأَلْقى»
5- قدرِ زر زرگر شناسد، قدرِ گوهر گوهرى. (ساحرانى که کارشناس بودند معجزه را از سحر بازشناختند وچنان تحتتأثير قرار گرفتند که بىاراده به سجده افتادند، با اينکه فرعونيان نيز حضور داشتند، ولى ايمان نياوردند). «فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ»
6- از امتيازات انسان، قدرت تغيير موضع فکرى در يک لحظه است. «فَأُلْقِيَ»
جلد 6 - صفحه 316
7- سجده، مظهر حقّپرستى وتسليم است که در طول تاريخ سابقه داشته است.
«ساجِدِينَ»
8- تمام هستى، تحت تدبير خداوند در يک حرکت تکاملى است. «بِرَبِّ الْعالَمِينَ»
جلو سوء استفاده را بايد گرفت. براى اين که فرعونيان، «ربّ العالمين» را به معناى انحرافى تفسير نکنند، ساحران گفتند: «رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ»
10- ساحران، به اصول دين اقرار کردند، توحيد: «آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ» نبوّت: «رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ» معاد: «إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ»