تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي إِنَّکُمْ مُتَّبَعُونَ (52) خلاصه حضرت موسى بعد از اين واقعه، چند سال ديگر در ميان فرعونيان دعوت مى‌کرد و معجزات به ايشان نمود، روز بروز عناد ايشان بيشتر مى‌شد و هلاک آنها نزديک شد، حکم الهى صادر شد که موسى با قوم خود از مصر بيرون رود: کما قال جل ذکره: وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌: و وحى فرموديم به سوى موسى، أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي‌: اينکه در شب سير ده بندگان مرا، يعنى بنى اسرائيل را از مصر بيرون ببر که نجات شما و هلاک کافران در اينست، و نوعى کن که در وقت رفتن شما کسى از فرعونيان بر آن واقف نشود تا آنها خبردار گردند، شما مسافت بسيار طى کرده باشيد و به شما نتوانند رسيد که ضرر و اذيت رسانند. إِنَّکُمْ مُتَّبَعُونَ‌: جلد 9 - صفحه 426 بدرستى که شما پيروى شدگانيد، يعنى فرعون و قوم او از پى شما در آيند اما به شما نرسند، بلکه ما شما را از دريا بگذرانيم و فرعونيان را غرق سازيم. تذکره: اجمال قضيه آنکه: بنى اسرائيل زيورهاى قبطيان را به بهانه عيد گرفتند و موسى عليه السّلام وعده فرمود در فلان شب تهيه اسباب نموده به وقت طلوع قمر، به فلان موضع جمع شويد. ايشان اسباب سفر مهيا نموده، وقت رفتن دروازه بر ايشان مشتبه شده جهت آن را معلوم کردند، چنان بود که يوسف عليه السّلام دعا کرده بود که بنى اسرائيل تا تابوت او را از مصر بيرون نبرند از آن بيرون نتوانند بروند. هيچکس را بر مدفن يوسف اطلاع نبود، حضرت موسى ندا فرمود هر که مرا بر صندوق يوسف دلالت کند مراد او را روا کنم. عجوزه‌اى پيش آمد گفت: من دلالت نمايم به شرط آنکه در بهشت زن موسى باشم. پس خبر داد که صندوق در قعر درياى نيل است، بيرون آورده حرکت کردند آخر آن روز. خبر خروج آنها به قبطيان رسيد، روز دوم خواستند در عقب آنها روند، در خانه هر قبطى يکى از ايشان بمرد به تعزيه مشغول شدند، فرعون مطلع و امر نمود تا تخت او را بيرون برند، پس بالاى آن نشست و به جمع لشگر امر کرد.