تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَمَّا تَراءَا الْجَمْعانِ قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنَّا لَمُدْرَکُونَ (61)
فَلَمَّا تَراءَا الْجَمْعانِ: پس آن هنگام که ديدند هر دو گروه يکديگر را، قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنَّا لَمُدْرَکُونَ: گفتند ياران موسى بدرستى که ما هر آينه دريافت شدگانيم، يعنى لشگر فرعون ما را در خواهند يافت و به دست آنها گرفتار خواهيم شد، اکنون راه خلاص چگونه پيدا کنيم و طريق گريز را از که جوئيم، زيرا در پيش دريا و در عقب دشمن.
از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام به روايت على بن ابراهيم مروى است که بنى اسرائيل به موسى عليه السّلام استغاثه نمودند که دعا فرما خدا ما را از بليه فرعون نجات کرامت فرمايد. پس خدا وحى فرمود که ايشان را شب از مصر بيرون ببر. حضرت موسى عليه السّلام بنى اسرائيل را برداشته در شب روانه ساحل دريا شد، چون فرعون خبردار شد، لشگر خود را جمع و ايشان را تعاقب نمود به کنار دريا که رسيدند، موسى خطاب به دريا نمود که شکافته شو براى من. گفت: بىامر الهى شکافته نمىشوم. در اين حال طليعه لشگر فرعون پيدا شد، بنى اسرائيل به موسى گفتند: ما را فريب دادى و هلاک کردى، اگر مىگذاشتى آل فرعون ما را در بندگى داشتند بهتر بود از اينکه الحال به دست ايشان کشته شويم.