تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ کَلاَّ إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيَهْدِينِ (62)
قالَ کَلَّا إِنَّ مَعِي رَبِّي: گفت موسى نه چنين است که شما گفتيد، بدرستى که با من است پروردگار من به حفظ و نصرت. سَيَهْدِينِ: زود باشد که
جلد 9 - صفحه 431
راه نمايد مرا و طريق نجات در اين حيرت پديد آورد. خلاصه چون لشگر فرعون نزديک بنى اسرائيل رسيدند، حق تعالى حجابى از بخار در ميان فريقين پديد آورد چنانکه يکديگر را نمىديدند، فرعون قوم خود را گفت: فرود آييد تا آفتاب مرتفع شده بخار از ميان برخيزد و شتاب مکنيد که راه خلاصى برايشان بسته است در پيش دريا و لشگر ما از عقب، کجا توانند گريخت. مؤمن آل فرعون در جلو لشگر موسى ايستاده بود گفت: اى موسى به کجا مأمور شدهاى لشگر فرعون تو را فراگرفتهاند. موسى عليه السّلام فرمود: مأمور شدهام به دريا متوقع آنم که چگونه به گذشتن آن مأمور شوم. در اين هنگام اضطراب بنى اسرائيل بحدى شد که حضرت موسى عليه السّلام بىطاقت شده بدرگاه الهى بناليد.