1- راه توبه و بازگشت، بر همگان حتّى از دين برگشتگان باز است. «کَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ ... إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ أَصْلَحُوا»
2- نشانه‌ى توبه واقعى، اصلاح مفاسد است. «تابُوا ... وَ أَصْلَحُوا»
3- خداوند نه تنها توبه را مى‌پذيرد و گناهان را مى‌بخشد، بلکه توبه کننده را نيز دوست مى‌دارد و مورد رحمت قرار مى‌دهد. «غَفُورٌ رَحِيمٌ»