تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (89)
ترجمه
مگر آنانکه توبه کردند بعد از اين و اصلاح نمودند پس همانا خداوند آمرزنده مهربان است..
تفسير
باز رحمت و اشعه الهى بجنبش آمده و وعده فرموده نسبت بکسانى که از روى خلوص نيت بازگشت بدين حق نمودند و پشيمان از کفر و ارتداد و سرکشى شدند و اصلاح حال خود نمودند که از تقصير آنها درگذرد و مشمول رحمت خود
جلد 1 صفحه 454
گرداند در مجمع از حضرت صادق (ع) روايت نموده است که اين آيات در باره مردى از انصار نازل شد که نامش حارث بن سويد بن صامت بود و محذر بن زياد بلوى را بمکر کشت و فرار کرد و مرتد شد و بمشرکين مکه پيوست پس پشيمان شد و فرستاد قوم خود را خدمت پيغمبر (ص) که پرسيدند توبهاش قبول ميشود يا خير اين آيات نازل شد يکى از اقوامش اين آيات را نوشت و برد نزد او و او گفت من ميدانم که تو راستگوئى و پيغمبر راستگوتر از تست و خدا اصدق از همه و برگشت بمدينه و توبه کرد و عاقبت او بخير شد.