تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَوْ يَنْفَعُونَکُمْ أَوْ يَضُرُّونَ (73)
أَوْ يَنْفَعُونَکُمْ: يا سودى مى‌رسانيدند شما را بر اينکه پرستش ايشان مى‌کرديد و ستايش ايشان مى‌نموديد. أَوْ يَضُرُّونَ: يا زيان مى‌رسانيدند به کسى که اعراض کرده بود از عبادت ايشان و سرزنش آنها نمود دائما.
تنبيه: آيه شريفه دال است بر اينکه دين ثابت نمى‌شود مگر به حجت بينه و برهان قاطعه، زيرا اگر چنين نمى‌بود حضرت ابراهيم عليه السّلام به اين احتجاج محاجه نمى‌فرمود؛ لکن هر کس را محاجه جايز نباشد، زيرا شروطى لازم است:
«1». همان مدرک.
«2». همان مدرک.
جلد 9 - صفحه 437
اولا: خالى بودن از جميع ملل و عارى گشتن از جميع نحل. ثانيا: اطلاع بر تمام مذاهب، و اين امر مشکلى است به سبب آنکه اديان مختلفه عالم بسيار، و هر يک را فرق بى‌شمار مى‌باشد؛ وقتى امت حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله هفتاد و سه فرقه شوند، چه رسد به ساير امم. ثالثا: با همه محاجه کردن به مجادله حسنه و غالب شدن عامه مردم را، پايه و مايه نباشد، پس راه باريک و جاده تاريک و مخاطراتش بسيار خواهد بود، مقدمين را بصيرت لازم است.