تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ هَلْ يَسْمَعُونَکُمْ إِذْ تَدْعُونَ (72)
حضرت ابراهيم بعد از شنيدن اين کلام از قوم:
قالَ هَلْ يَسْمَعُونَکُمْ: فرمود: آيا مى‌شنوند خواندن شما را، إِذْ تَدْعُونَ: وقتى که بخوانيد ايشان را.
نکته: قوله «اذ تدعون» ذکر مضارع و ايقاع آن با کلمه «اذ» بنابر حکايت حال ماضيه است به جهت استحضار، و اين ابلغ است در تبکيت؛ پس حقيقت معنى آنکه: ابراهيم عليه السّلام فرمود مستحضر سازيد آن احوالى را که شما بوديد که مى‌خوانديد بدان اصنام را در آن احوال، و بگوئيد آيا هرگز قول شما را شنيدند و اجابت دعاى شما نمودند. «2»