چنانکه در سورهى مائده «1» آمده، مراد از «قرية» در اين آيه، بيتالمقدّس است. پس از چهل سال ماندن در بيابان تيه، بنىاسرائيل مأمور شد که وارد شهر بيت المقدّس شده و به معبد درآيند و موقع داخل شدن به مسجد، کلمهى «حِطّة» را بگويند. «حطّة» به معناى ريزش گناهان و طلب عفو و اظهار توبه است. در تفسير اطيب البيان آمده است که مراد از باب، دروازهى شهر نيست، بلکه درب مسجد است که الآن هم به نام «باب الحطّة» معروف مىباشد و مراد از «سُجَّداً» نيز سجدهى شکر، بعد از ورود به مسجد است.