تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ (78) بعد از آن تعداد نعم و اوصاف کمال حضرت حق را بيان مى‌فرمايد تا قوم دست از عبادت بتان جماد برداشته به پرستش خداوند منان مايل شوند: وصف اول: الَّذِي خَلَقَنِي‌: آفريدگار عالميان آن ذاتى است که بيافريده مرا و از کتم عدم به عرصه وجود آورد. وصف دوم: فَهُوَ يَهْدِينِ‌: 1- پس او راه مى‌نمايد مرا به راستى در قول و فعل. «2» 2- بيافريد مرا براى اقامه حق و راه مى‌فرمايد به دعوت خلق. «3» 3- خلق فرمود مرا به جهت طاعت، و هدايت بخشيد بوسيله‌اى که متمکن باشد به رسيدن به جنت. «4» 4- هدايت بخشيد به امور معاش و معاد کما قال (و الّذى قدر فهدى) هدايتى از مبدء ايجاد تا منتهاى اجل که موجب شود جلب منافع و دفع مضار را. «5»