تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ (85)
وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ: و قرار ده مرا از ارث برندگان بهشت پر نعمت در آخرت، يعنى داخل فرما مرا در کسانى که در منازل بهشت جاى نمايند.
على بن ابراهيم قمى رحمه اللّه از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده فرمود: خلق نفرمود خداوند خلقى را مگر آنکه مقرر نمود براى او منزلى در بهشت و منزلى در جهنم. پس چون اهل بهشت در بهشت و اهل جهنم در جهنم ساکن شدند، منادى ندا کند: اى اهل بهشت، مشرف شويد؛ پس مشرف شوند بر جهنميان و بلند شوند و گفته شود: اين منزلهاى شماست در آتش، اگر معصيت خدا مى‌کرديد. حضرت فرمود: اگر کسى از شدت خوشحالى مى‌مرد هر آينه بهشتيان مى‌مردند از شدت خوشحالى به جهت بازداشتن خدا عذاب را از آنها.
«1». همان مدرک.
جلد 9 - صفحه 445
پس منادى ندا کند: اى جهنميان، سر بلند کنيد، چون نگاه کنند منازل خود را در بهشت و نعمتها؛ گويند: اين منازل شما بود، اگر اطاعت مى‌نموديد خدا را هر آينه داخل مى‌شديد آن را. حضرت فرمود: اگر کسى از شدت غصه مى‌مرد، هر آينه جهنميان مى‌مردند؛ پس بهشتيان ارث برند منازل جهنميان را.