تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ اغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ کانَ مِنَ الضَّالِّينَ (86) وَ اغْفِرْ لِأَبِي‌: و بيامرز پدر مرا، مراد عمّ اوست، يعنى او را توفيق ايمان و هدايت‌بخش تا آمرزيده شود. إِنَّهُ کانَ مِنَ الضَّالِّينَ‌: بدرستى که او هست از گمراهان، يعنى از طريق حق منحرف و از جاده صواب غافل است. در مجمع- فرمايد: وصف او به گمراهى مشعر است بر آنکه عمّ او از روى جهل کافر بود نه بر سبيل عناد و انکار. «1» تنبيه: اولا: اين مطلب محقق شده به قول مفسرين و محدثين و مورخين که پدر حضرت ابراهيم عليه السّلام «تارخ» مؤمن بوده و «آذر» عموى او و اطلاق «اب» بر عمو در لسان عرب شايع است. ثانيا: «آذر» وعده نمود حضرت ابراهيم عليه السّلام را به ايمان، و پس از اسلام براى او استغفار نمايد که (ساستغفر لک ربى) و چون مبين شد که دشمن خداست، تبرى نمود از او؛ بنابراين آمرزش خواستن مشروط بود به انجاز وعده اسلام. ثالثا: حديث عياشى سوره توبه آيه (114) مبين مطلب باشد.