اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اجعَلنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيم‌ِ (85)
و قرار داده مرا از ورثه بهشت که مشمول نعمتهاي تو است.
تعبير بارث در بسياري از آيات شده مثل أُولئِک‌َ هُم‌ُ الوارِثُون‌َ الَّذِين‌َ يَرِثُون‌َ الفِردَوس‌َ هُم فِيها خالِدُون‌َ (مؤمنون آيه 10 و 11) و گذشت در سوره مؤمنون که چيزهايي که بانسان داده ميشود اما تفضلات و نعم دنيويه از مال و جاه و نحو اينها برسم امانت است موقع رفتن از او پس گرفته ميشود بايد دنيا را گذاشت و رفت و چيزهايي که اجرت عمل است بازاء عمل بيکديگر ميدهند و معاملات بازاء عوض است ولي ارث نه امانت است و نه اجرت عمل است و نه معاوضه و بهشت بازاء عمل نيست زيرا انسان هر چند عبادت کند تقابل با نعم الهيه نميشود فقط قابليت تفضل پيدا ميکند و هر کس بهشت رفت از راه تفضل است و امانت هم نيست ديگر از او پس گرفته نميشود هُم فِيها خالِدُون‌َ معاوضه هم نيست چيزي بخدا داده نميشود و استفاده نميکند «اللهم ارزقنا بفضلک و کرمک الجنة الخلد بحق محمّد و اله (ص)»