اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اغفِر لِأَبِي إِنَّه‌ُ کان‌َ مِن‌َ الضّالِّين‌َ (86)
و آمرزش خود را مشمول فرما از براي پدر من بدرستي که او هست از گمراهان.
جلد 14 - صفحه 48
گذشت که طلب مغفرت براي آزر که عم ابراهيم بود و او را به ابوّت خطاب ميکرد بواسطه اميد هدايت که در او داشت چنانچه صريحا ميفرمايد وَ ما کان‌َ استِغفارُ إِبراهِيم‌َ لِأَبِيه‌ِ إِلّا عَن مَوعِدَةٍ وَعَدَها إِيّاه‌ُ فَلَمّا تَبَيَّن‌َ لَه‌ُ أَنَّه‌ُ عَدُوٌّ لِلّه‌ِ تَبَرَّأَ مِنه‌ُ (توبه آيه 115).
و ثانيا اينکه استغفار در زمان حيات آزر بود و معني اينست که پروردگار او را هدايت فرما بقرينة (إِنَّه‌ُ کان‌َ مِن‌َ الضّالِّين‌َ) پس از آنکه معلوم شد که قابل هدايت نيست از او بيزاري جست.
و ثالثا ابراهيم بسيار دل رحم و دلسوز بود حتي موقعي که ملائکه آمدند و باو خبر دادند که ما براي اهلاک قوم لوط آمده‌ايم داشت توسط ميکرد که ميفرمايد يُجادِلُنا فِي قَوم‌ِ لُوطٍ إِن‌َّ إِبراهِيم‌َ لَحَلِيم‌ٌ أَوّاه‌ٌ مُنِيب‌ٌ يا إِبراهِيم‌ُ أَعرِض عَن هذا إِنَّه‌ُ قَد جاءَ أَمرُ رَبِّک‌َ وَ إِنَّهُم آتِيهِم عَذاب‌ٌ غَيرُ مَردُودٍ (هود آيه 74 و 76).