«أُزْلِفَتِ» به معناى نزديک شدن و «بُرِّزَتِ» از «بروز»، به معناى ظاهر شدن است.
«غاوين» از «غواء» شرّ و جهلى را گويند که از فساد عقيده است. «کب» به معناى از صورت به زمين خوردن و «کبکب» يعنى پى در پى از صورت به زمين خوردن، گويا دوزخيان پى در پى سقوط مىکنند و به دوزخ مىافتند، نظير سنگى که از چند پلّه بيفتد، که در هر پلّهاى يک بار به زمين مىخورد.
امام باقر وامام صادق عليهما السلام فرمودند: کسانى که از عدل سخن مىگويند، ولى در عمل عادل نيستند، مصداق اين آيه هستند: «فَکُبْکِبُوا فِيها هُمْ وَ الْغاوُونَ» «1»
صاحب تفسير اطيبالبيان، مراد از نزديک شدن بهشت و نمودار شدن دوزخ را، باز شدن
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 6 - صفحه 337
دربِ بهشت به قبر مؤمن و دربِ دوزخ به قبر کافر مىداند.