اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ فِي ذلِک‌َ لَآيَةً وَ ما کان‌َ أَکثَرُهُم مُؤمِنِين‌َ (103)
محققا در اينکه حکايت‌ها هر آينه دليل و برهان قاطعي است براي اثبات حق و ابطال باطل و نيستند اکثر ناس که ايمان بياورند.
(إِن‌َّ فِي ذلِک‌َ) اشاره به قضاياي امم سابقه، حضرت موسي و ابراهيم و قوم آنها که به چه عذابها هلاک شدند و در قيامت به چه بلاها مبتلا مي‌شوند که در ضمن اينکه آيات شريفه بيان شده.
(لايه) حجت است بر تمام کفار و مشرکين که درک کنند که آثار کفر و شرک و ضلالت و مخالفت انبياء چه عواقب سويي دارد و قابل هيچگونه تدارکي نيست.
(وَ ما کان‌َ أَکثَرُهُم مُؤمِنِين‌َ) از زمان آدم الي کنون اکثريت با کفار و مشرکين و فساق و فجار بوده، مؤمن صالح در ميان اينها مثل يک خال سفيد است در بدن گاو سياه، اگر بگوئيم مثل يک قطره است در درياي عميق، زياد نگفته‌ايم و اغراق نيست.