تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (122)
وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ: و بدرستى که پروردگار تو هر آينه غالب است بر عقوبت کافران و منتقم از ايشان، مهربان به مهلت دادن عذاب از ايشان تا حجت بر آنها لازم گردد، يعنى قبل از الزام حجت و اظهار بينه بر اثبات حق، هر آينه عذاب نفرمايد. يا رحيم است بر مؤمنان در نجات دادن نوح و اتباع او در کشتى. يا بر توفيق پيغمبران در حلم و بردبارى و احتجاج بر کافران.
تنبيه: آيه شريفه آگاهى و عبرتى باشد براى عالميان که در مدت مديد دعوت و اتمام حجت، عده کمى ايمان آوردند و بقيه به کفر و ضلالت باقى ماندند، لا جرم شآمت کفر و عناد ايشان را فرا گرفته خود را به عذاب دنيا و آخرت گرفتار نمودند. اين داستان گوشزد امت باشد که مبادا از فرمانبردارى حق
جلد 9 - صفحه 463
سرپيچى کنند و اگر هم به غفلت مخالفتى نموده، توبه و انابه نمايند که عاقبت طرفيت با خدا و رسول وخيم خواهد بود؛ هر که با حق درافتاد، ور افتاد.