تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (121)
إِنَّ فِي ذلِکَ: بدرستى که در صبر نوح و اذيت قوم و عناد و انکار ايشان و غرق گشتن ايشان و نجات اهل ايمان در کشتى، لَآيَةً: هر آينه علامتى است شايع و متواتر مر کسانى را که پند يابند و متعظ شوند و از وادى ضلالت محترز شده اقتدا و پيروى انبياء کنند و در صراط مستقيم سلوک و تابع حق شوند. وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ: و نبودند بيشتر قوم نوح گرويدگان به خدا و پيغمبر او، بلکه از قوم او فقط هفتاد و نه نفر ايمان آورده و با او در کشتى بودند.