اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً وَ ما کانَ أَکثَرُهُم مُؤمِنِينَ (121)
محققا در اينکه قدرت نمايي هر آينه آيه بزرگي و دليل واضحي و برهان قاطعي هست.
که هيچگونه سابقه نداشته و تا امروز تحقق پيدا نکرده که تمام کره زمين زير آب رود و تمام اهلش هلاک شوند که از زمين آب بجوشد و از آسمان ببارد و اعجب از همه اينکه يک مرتبه
جلد 14 - صفحه 65
آب فرو رود و زمين بارز شود. لذا به لفظ تأکيد «ان» و لام تأکيد ميفرمايد:
(إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً) ولي انسان خيرهسر نه باور ميکند و بر فرض قبول متنبه نميشود.
(وَ ما کانَ أَکثَرُهُم مُؤمِنِينَ) اما کساني که قرآن را منکرند و اسلام را قبول ندارند چندان تعجبي ندارد. عجب از مسلمين است که هيچ توجه نميکنند و متنبه نميشوند و از غضب الهي خائف نيستند و تصور ميکنند که هميشه در ناز و نعمت هستند و هر غلطي ميخواهند ميکنند و چه اندازه بيحيايي و بي عصمتي و بي عفتي و بي غيرتي و هزار بي .... ديگر رواج پيدا کرده.
لطف حق با تو مداراها کند || چون که از حد بگذرد رسوا کند
و اعجب از همه اينکه در بلاء هستيم و ميسوزيم و باز دست برنميداريم. اينکه همه تصادفات که همه روز بالغ بر چه اندازه ميشود اينکه همه امراض که در هر محکمه و مريضخانهها چه اندازه اينکه همه موت ناگهانيها با گرفتاريهاي شخصي و نوعي، باز همانيم که هستيم.