تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي کَذَّبُونِ (117)
چون حضرت نوح عليه السّلام اين کلمات تهديد آميز را از قوم شنيد و نااميدى ايمان ايشان را دريافت، روى نياز بدرگاه بى‌نياز آورده:
قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي کَذَّبُونِ: فرمود: اى پروردگار من، بدرستى که قوم من تکذيب کردند مرا و به دروغ نسبت دادند دعوت و تبليغ مرا. اين کلام براى اظهار تکذيب حق بود که به جهت آن ايشان را هدف تير نفرين نمود نه تخويف ايشان مر آن را و استخفاف ايشان بر امر حق. حاصل آنکه نوح عليه السّلام عرض کرد: پروردگارا چون قوم از روى عناد تکذيب من کردند و مرا در دعوى رسالت باور نداشتند.