تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ (127)
جلد 9 - صفحه 465
وَ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ: و نمى‌طلبم از شما بر تبليغ رسالت و اداء دعوت، مِنْ أَجْرٍ: هيچ مزدى از مال و متاع دنيا، إِنْ أَجْرِيَ: نيست اجر من بر آن، إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ: مگر بر پروردگار عالميان.
تنبيه: تذکار قصص به قول مذکور به جهت دلالت است بر آنکه بعثت، مقصور است بر خواندن پيغمبران قوم خود را به معرفت حق و فرمانبردارى آنچه مقرب سازد بنده را به درگاه الهى و فوز به ثواب سبحانى و نجات از عذاب دائمى، و تمام انبياء مبرا و منزه بودند از طلب عوارض دنياى دنيه، و متفق بودند بر دعوت قوم بر اصول مذهب حق از توحيد و عدل و بعث و نشر، اگرچه مختلف بودند در فروع دين. «1»