تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ تَبْنُونَ بِکُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ (128)
چون قوم هود عليه السّلام به لهو و لعب مشغول و به هرزگى اوقات مى‌گذرانيدند، لذا حضرت هود انکار اين معنى را فرمود:
أَ تَبْنُونَ بِکُلِّ رِيعٍ: آيا بنا مى‌کنيد به هر موضع بلند، آيَةً تَعْبَثُونَ: علامتى براى تماشاى آينده و رونده بازى مى‌کنيد به بنيان آن بدون آنکه شما را به آن بناها احتياج باشد و سکنى کنيد. نزد بعضى سر راهها بناهاى بلند و ميلهاى مرتفع به عبث و بيهوده بنا مى‌کردند که هيچ احتياجى به آنها نبود. «2»