اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما أَسئَلُکُم عَلَيه‌ِ مِن أَجرٍ إِن أَجرِي‌َ إِلاّ عَلي رَب‌ِّ العالَمِين‌َ (127)
و من از شما سؤال و مطالبه اجر و مزد بر رسالت خود نمي‌کنم. نيست اجر من مگر بر پروردگار عالمين.
سؤال: گذشت که خداوند متعال آنچه به بنده عنايت فرمايد از راه تفضل است نه از راه استحقاق چه در دنيا باشد و چه در آخرت. کسي از او طلب کار نيست تا مطالبه اجر کند.
جواب: اينکه اجر در اينجا نه بمعني استحقاق و طلبکاري است بلکه معني اينکه است آنکه مرا فرستاده تکفل امور مرا مي‌کند. من احتياج به شما ندارم. آنچه خود مي‌داند و صلاح من در او است بمن تفضلا عنايت مي‌کند.