اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ تَبنُونَ بِکُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعبَثُونَ (128)
آيا بناء ميکنيد در هر مکان مرتفعي آيه و علامتي که بازي و عبث کاري ميکنيد.
که گفتند مکانهاي مرتفعي، بناهاي عالي بناء ميکردند براي اعيانيت و بزبان ما مشديگري و اظهار بزرگي و کبر و نخوت و مفاسد ديگر. اي کاش ميآمدند و عصر حاضر ما را، مشاهده ميکردند که چندين طبقه عمارت سازي ميشود و در چه مکانهاي مرتفعي.
دارد در خبر که يکي از انصار بناي مرتفعي بنا کرده بود، حضرت رسالت چون مشاهده فرمود، حال غضبي و اعراضي از او ظاهر شد و چون آن انصاري مطلع شد که حضرت از او اعراض
جلد 14 - صفحه 67
فرمود بکلي بنا را منهدم کرد، سپس حضرت فرمود
«ان لکل بناء يبني و بال علي صاحبه يوم القيامة الا ما لا بد منه»
و اينکه موضوع نه اختصاص به بناء داشته باشد، کليه امور دنيوي از مال و منال و ثروت و سائر لذائذ دنيوي بمقدار احتياج، آنهم از طريق حلال مانعي ندارد و ما زاد آن اسباب و بال ميشود در آخرت. انسان بايد در امور دنيا باندازه رفع حاجت کوشش کند و بقيه عمر خود را صرف آخرت نمايد نه اينکه آخرت را بکلي فراموش کند و تمام هم خود را صرف دنيا کند و با هزار حسرت بگذارد و برود و فردا مورد باز پرسي شود و به بيان ديگري اسراف و تبذير در شريعت مطهره حرام است و از کبائر است. اسراف زياده روي است و تبذير مصرف بيجا است.