اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذا بَطَشتُم بَطَشتُم جَبّارِين‌َ (130)
و موقعي که بسختي و عنف ميگيريد از روي ظلم و جبر ميگيريد.
بطش اخذ بشدت و عنف است در مقام انتقام، در قرآن ميفرمايد: يَوم‌َ نَبطِش‌ُ البَطشَةَ الکُبري (دخان آيه 16) اشاره بروز قيامت است که خداوند سخت انتقام ميکشد از ظالمين در حق مظلومين مخصوصا ظالمين به آل محمّد (ص) و بالاخص قتله ابي عبد اللّه که چندين مرتبه انتقام کشيده شده و ميشود اول مختار و سليمان بن صرد خزاعي از قتله 2- احمد سفاح از بني اميه 3- حضرت بقية اللّه از راضين بقتل حسين، عامه عميا که عاشورا عيد بزرگ آنها است. 4- ابي عبد اللّه در دوره رجعت 5- خداوند متعال در قيامت و در حديث از حضرت صادق است که به ابان بن تغلب فرمود
«کيف انت اذا وقعت البطشة بين المسجدين»
گفتند مراد لشکر سفيانيست بين مدينه و مکه خداوند آنها را در زمين بيداء خسف ميفرمايد که يکي از علائم ظهور خسف بيدا است اشاره به ظهور حضرت است.
(وَ إِذا بَطَشتُم) موقعي که با هم اختلاف پيدا ميکنيد شما بخواهيد انتقام کشيد باندازه حق انتقام قناعت نميکنيد بلکه:
جلد 14 - صفحه 69
(بَطَشتُم جَبّارِين‌َ) جبار سخت‌گير است از روي بزرگي و نخوت و يکي از اسماء الهي جبار است يعني انتقام و عذاب او سخت است لکن زائد بر استحقاق عذاب نميکند و جبروتيت مثل کبريايي مخصوص ذات اقدس او است.