تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَکَذَّبُوهُ فَأَهْلَکْناهُمْ إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (139)
«1». بحار الانوار، ج 78، ص 173، باب وصايا الباقر عليه السّلام، ح 15، چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
جلد 9 - صفحه 471
فَکَذَّبُوهُ: پس تکذيب کردند رسالت هود را و دروغ پنداشتند و عيد او را به عذاب، فَأَهْلَکْناهُمْ: پس هلاک کرديم ايشان را به باد صرصر به سبب اين تکذيب. إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً: بدرستى که در هلاک قوم عاد هر آينه نشانه اى است که دلالت کند بر آنکه عاقبت مکذبين به عذاب استيصال و عقاب ابدى منجر شود و سر انجام مخالفين حق به هلاکت افتد. وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ: و نبودند بيشتر قوم عاد ايمان آورندگان، زيرا کمى از آن قبيله به حضرت هود عليه السّلام ايمان آورده بودند و باقى به کفر و بت پرستى باقى ماندند.