در اين سوره، داستان چند تن از پيامبران نقل شده، ولى آغاز ماجراى آنان با کلمه‌ى «کَذَّبَتْ»* شروع مى‌شود «1» و اين، به خاطر آن است که در اين داستان‌ها نقطه‌ى مهم، مسأله‌ى تکذيب پيامبران از سوى اقوام گذشته و هلاکت آنهاست. آرى در نوشتن و گفتن بايد مطالب مهم، سرفصل قرار بگيرد.
در بيان تاريخ، بايد به نکات مهم توجّه شود، نه به مسايلى که دانستن يا ندانستن آنها سود و ضررى ندارد. در اين داستان‌ها، درباره‌ى تعداد مردم و نام مکان و تاريخ حادثه و جزئيات ديگر، مطلبى بيان نشده است، زيرا آنچه مايه‌ى عبرت است، نشان دادن جلوه‌هاى حقّ و باطل و بيان پيروزى حقّ بر باطل است.