تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ (145)
وَ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ: و نمىطلبم شما را بر تبليغ رسالت يا بر وعظ و نصيحت، هيچ مزدى که به من دهيد. يا به جهت آن متهم باشم در آنچه مىگويم و امر مىکنم، بلکه خواست من از شما هدايت و ايمان است.
تنبيه: آيه شريفه اخبار فرمايد به اينکه انبياى عظام نظرياتشان به هدايت و ارشاد مردم است و تمام سعى و جديت آنها بر اينست که بشر را از حضيض جهل و غفلت و شقاوت، نجات داده به اوج معارف و علم و سعادت نائل گردانند، و به هيچ وجهى من الوجوه به ماديات از قبيل مال و جاه و جلال و شوکت و رياست، نظر نداشتند و خيرخواه عموم بودند. و اين دستور براى مبلغين اسلامى مىباشد که نظريات مادى را بکلى ملغى نموده، فقط وجهه الهى را منظور داشته قدم مجدانه بردارند تا سعادت را دريابند.
إِنْ أَجْرِيَ: نيست جزاى من، إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ: مگر بر پروردگار عالميان.
جلد 9 - صفحه 474