تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً فارِهِينَ (149)
وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً: و مى‌تراشيد براى مساکن خود از کوهها خانه‌ها. فارِهِينَ: در حالتى که استاد و ماهريد در تراشيدن سنگها، يا در حالتى که نازان و بشاش و شادمانيد در آن، و چون حق تعالى اين نعمتهاى وافره و قوت اين صناعت به شما ارزانى فرموده: