دست قدرت خداوند در ارائهى معجزه باز است، از شکافتن ماه «انْشَقَّ الْقَمَرُ»، تا شکافتن آب «فَانْفَلَقَ» تا شکافتن کوه و بيرون آوردن شتر براى او يکسان است.
با اين که ناقهى صالح را يک نفر از پاى درآورد، امّا قرآن مىفرمايد: «فَعَقَرُوها» يعنى گروهى آن را پى کردند، زيرا آن گروه به کار آن يک نفر راضى بودند. چنانکه حضرت على عليه السلام مىفرمايد: «انما عقر ناقة ثمود رجل واحد فعمهم الله بالعذاب لما عموه بالرضا» «1»