اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَعَقَرُوها فَأَصبَحُوا نادِمِين‌َ (157)
پس پي کردند ناقه را پس صبح کردند در حالي که نادم و پشيمان بودند.
ديگر پشيماني سود نداشت و در سوره هود ميفرمايد: فَعَقَرُوها فَقال‌َ تَمَتَّعُوا فِي دارِکُم ثَلاثَةَ أَيّام‌ٍ ذلِک‌َ وَعدٌ غَيرُ مَکذُوب‌ٍ (آيه 65) و اينکه سه روز مهلت براي اينکه بود که حضرت صالح و مؤمنين از ميان قوم خارج شوند و شرح پي کردن ناقه صالح را ما در سوره اعراف مجلد پنجم صفحه 370 آيه 77 و در جلد ششم در سوره هود صفحه 81 آيه 65 بيان کرديم و خلاصه اينکه زني بود جميله نامش صدف بود و اموال زيادي از گوسفند و گاو و شتر داشت و مردي بود نامش مصدع باو گفت من بتو تزويج ميشوم و مهر من پي کردن ناقه صالح است و نيز زني بود نامش عنيزه و مردي بود نامش قدار او را خواست و گفت من يکي از دخترانم را به تو تزويج ميکنم مشروط به اينکه پي کني ناقه صالح را و اينکه قدار اولاد زنا بود لکن معروف به إبن سالف بود از جهت فراش. اينکه دو نفر مصدع و قدار هفت نفر ديگر را از سران قوم با خود همدست کردند و ناقه صالح را پي کردند و اما فصيل بچه ناقه در بعض اخبار دارد فرار کرد و ناله ميکرد و در کوه‌ها غايب شد چنانچه در سوره اعراف گفتيم و در بعض اخبار دارد او را مقابل ناقه کشتند چنانچه در سوره هود گفتيم و مکرر تذکر داديم که حضرت رسالت پسر
جلد 14 - صفحه 77
مرادي را شقيق عاقر ناقه صالح فرموده و مناسبتش اينکه اينکه مرادي هم براي تزويج به بنت اشعث قطامه امير المؤمنين را ضربت زد و صديقه طاهره ياد از ناقه و فصيل کرد مناسب با آنچه در اعراف گفتيم و ابي عبد اللّه (ع) در شهادت طفل شيرخوار ياد فرمود مناسب با آنچه در سوره هود گفتيم و حضرت هادي ياد فرمود مناسب اينکه متوکل سه روز بيشتر نشد که او را قطعه قطعه کردند.
(فَأَصبَحُوا نادِمِين‌َ) اينکه ندامت بعد از ظهور عذاب بود و پشيماني از اينکه عذاب نازل شده مثل پشيماني فرعون نه از جهت اينکه ايمان بياورند.