تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ (94)
ترجمه
پس هر کس افترا بندد بر خدا دروغ را بعد از اين پس آن گروه آنانند ستمکاران.
تفسير
بعد از وضوح حق و اقامه حجت بر آن و الزام خصم پس هر کس بگمان آنکه محرمات بر بنى اسرائيل بخصوص از قديم بوده نه بعد از نزول تورية قائل به اين قول شود افترا بخدا بسته و نسبت دروغ بپيغمبر داده و چنين شخصى ظالم بر نفس خود است براى آنکه مکابره بيوجه نموده و خود را در معرض عذاب ابدى قرار داده و ظالم بر پيغمبر است براى تهمتى که باو زده است و ظالم بر مؤمنين است اگر موجب اضلال آنها شود.