پیام‌های تفسیر نور

1- موضوعات اصلى را سرفصل کلام خود قرار دهيد. کَذَّبَتْ ثَمُودُ ... (در آغاز تاريخ تمام انبيا در اين سوره، کلمه‌ى‌ «کَذَّبَتْ» مطرح شده و اين به جهت آن است که هدف از نقل تاريخ آن بزرگواران در اين سوره، بيان تکذيب مردم لجوج و کيفر الهى آنان است.) 2- تکذيب يک پيامبر به منزله‌ى تکذيب همه‌ى پيامبران است. کَذَّبَتْ‌ ... الْمُرْسَلِينَ‌ (با اينکه هر قومى پيامبر خود را تکذيب مى‌کرد، ولى چون انبيا داراى هدف وبرنامه واحدى هستند، تکذيب يکى از آنها به منزله تکذيب همه آنان است) 3- رابطه‌ى رهبر آسمانى با مردم، رابطه‌ى برادرى است. «أَخُوهُمْ» 4- کسى که پرواى درونى ندارد، از هر جهت آسيب پذير است و هيچ حقّى را نمى‌پذيرد. «أَ لا تَتَّقُونَ» 5- رهبران آسمانى بايد به سراغ مردم روند و خود و اهداف خود را به آنان عرضه کنند. أَ لا تَتَّقُونَ إِنِّي لَکُمْ‌ ... 6- تقوا، بستر و زمينه‌ى حقّ پذيرى و اطاعت از انبيا است. «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ» 7- ديندارى، بدون اطاعت از رهبرى کامل نيست. «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ» 8- اگر به مال مردم چشم ندوزيم، سخنان ما بيشتر اثر مى‌کند. «ما أَسْئَلُکُمْ» 9- کسى مى‌تواند از مردم بى‌نياز باشد که توکّلش بر خداوند زياد باشد. «إِلَّا عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ»