اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالُوا لَئِن لَم تَنتَه‌ِ يا لُوطُ لَتَکُونَن‌َّ مِن‌َ المُخرَجِين‌َ (167)
گفتند در جواب حضرت لوط که هر آينه اگر دست از اينکه دعوت خود بر نميداري هر آينه ما تو را از بلاد و شهرستانهاي خود بيرون ميکنيم و تو از بيرون شدگان ميشوي.
(قالوا) قوم لوط.
(لَئِن لَم تَنتَه‌ِ) کاري بکار ما نداشته باشي و تصرف در اعمال ما نميکني و ما را بخود واگذار نميکني.
(يا لُوطُ لَتَکُونَن‌َّ مِن‌َ المُخرَجِين‌َ) گفتند هفت شهر در تصرف آنها بود ما تو را از بلاد خود اخراج ميکنيم اخراج بلد ميشوي ميخواهي بماني گوشه خانه خود بمان و هيچگونه تصرفي در کار ما نداشته باش و مزاحم حال ما مباش.
تنبيه: در باب امر بمعروف و نهي از منکر و ارشاد جاهل و هدايت ضال يکي از شرائط مهمه آن احتمال تاثير است و با قطع بعدم تأثير واجب نيست لکن اينکه در حق علما و مؤمنين است ولي در حق انبياء چون مأمور به تبليغ هستند با قطع بعدم تأثير هم بايد ابلاغ کنند، تا حجت بر آنها تمام شود و راه عذر بر آنها بسته شود: لِيَهلِک‌َ مَن هَلَک‌َ عَن بَيِّنَةٍ وَ يَحيي مَن حَي‌َّ عَن بَيِّنَةٍ (انفال آيه 44)، لِئَلّا يَکُون‌َ لِلنّاس‌ِ عَلَي اللّه‌ِ حُجَّةٌ بَعدَ الرُّسُل‌ِ (نساء آيه 165)
جلد 14 - صفحه 81
و براي اينکه نگويند رَبَّنا لَو لا أَرسَلت‌َ إِلَينا رَسُولًا فَنَتَّبِع‌َ آياتِک‌َ مِن قَبل‌ِ أَن نَذِل‌َّ وَ نَخزي (طه آيه 134)، وَ نَکُون‌َ مِن‌َ المُؤمِنِين‌َ (قصص آيه 47) و لذا تقيه که اينکه اندازه اهميت دارد که عمل بر خلاف تقيه باطل است
«و من لا تقية له لا دين له»
و بفرمايد
«التقية ديني و دين آبائي»
بر انبياء جايز نيست و لو يک نفر مثل حضرت رسالت در ميان مشرکين مکه با آن مقدار اذيت و يک نفر ابراهيم و لو او را در آتش بيندازند.