تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَأَسْقِطْ عَلَيْنا کِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (187) فَأَسْقِطْ عَلَيْنا کِسَفاً مِنَ السَّماءِ: پس فرود آور و بيفکن، يعنى خداى خود را بگو تا بيفکند بر ما پاره اى از آسمان و ما را به آن هلاک کند. و ممکن است که اين جواب آن چيزى باشد که امر به تقوى مشعر به آنست از تهديد، يعنى چون تهديد عذاب مى‌کنى ما را، پس قطعه اى از آسمان بر سر ما فرود آور. إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ‌: اگر هستى تو از راستگويان که بر ما عذاب فرود خواهد آمد به جهت نافرمانى ما تو را. تبصره: آيه شريفه اشعار است به آنکه اين جماعت چنان مصمم بودند در کفر و انکار و تکذيب، که هيچ ميلى نداشتند به هدايت و ايمان، و ابدا در طريق نجات و سعادت قدم نمى‌گذاشتند به مرتبه‌اى که طلب عذاب و درخواست عقاب نمودند؛ و اگر اندکى ميل به سعادت و ايمان داشتى، هر آينه طلب عذاب ننمودى و آخر الامر طغيان آنها از حد گذشت.