تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ (188)
قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ: گفت شعيب: پروردگار من داناتر است به آنچه مىکنيد از پرستش بتان و احتکار طعام و کمفروشى و ساير نافرمانى و عذابى که مکافات اين اعمال قبيحه باشد، خواهد آمد در وقت مقدر، اگرچه
جلد 9 - صفحه 496
امهال باشد اما امهال نخواهد بود. خلاصه استکبار آنها به حدى رسيد که حضرت شعيب عليه السّلام را شهيد نمودند؛ چنانکه علامه مجلسى در حياة القلوب به سند معتبر از سهل بن سعيد نقل نموده که هشام بن عبد الملک مرا فرستاد براى کندن چاهى در صافه، چون دويست قامت کنديم، سر مردى پيدا شد، چون اطرافش را کنديم، ديديم مردى است به روى سنگى ايستاده و جامههاى سفيد پوشيده و دست راستش را بر سرش گذاشته بر روى ضربتى که بر سرش زده بودند، هرگاه دستش را از آن موضع برمىداشتيم خون جارى مىشد، چون دستش را رها مىکرديم بر روى ضربت مىگذاشت خون بند مىشد و بر جامهاش نوشته شده بود که: منم شعيب بن صالح پيغمبر، خدا مرا به رسالت فرستاد بر قوم، پس ضربتى بر من زدند و مرا در اين چاه انداختند و خاک بر روى من ريختند. چون قصه را به هشام نوشتيم، در جواب نوشت آن چاه را پر کنيد چنانکه پيشتر بود، و در جاى ديگر چاه بکنيد.