تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ وَ لَمْ يَکُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ (197)
أَ وَ لَمْ يَکُنْ لَهُمْ آيَةً: آيا نيست مر مشرکان قريش را نشانه بر صحت قرآن يا نبوت پيغمبر، أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ: اينکه مى‌دانند قرآن را به وصف يا پيغمبر را به صفت دانايان بنى اسرائيل که بر کتب سابقه اطلاع دارند، و شهادت اشخاص دانا بر چيزى موجب تيقن آنست.
بعد از آن، از رسوخ کفر و عناد و انکار معاندين اخبار نمايد: