1- عذرِ جاهلِ مقصّر، پذيرفته نيست. «أَ وَ لَمْ يَکُنْ لَهُمْ آيَةً» شما که از علماى خود نمىپرسيد، سزاوار توبيخ و سرزنش هستيد.
2- علماى بنىاسرائيل از حقّانيّت قرآن آگاه بودند. «يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ»
3- در تبليغ و تربيت، به احساسات و زبان ملّى مخاطب توجّه کنيد. لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ ...
4- تعصّب و نژادپرستى، مانع حقّپذيرى است. «لَوْ نَزَّلْناهُ- ما کانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ»
5- تعصّب و مليّتگرايى در قوم عرب زياد است. لَوْ نَزَّلْناهُ ... ما کانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ