اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَذلِکَ سَلَکناهُ فِي قُلُوبِ المُجرِمِينَ (200)
همين نحو ما راه ميدهيم قرآن را در قلبهاي زيان کاران.
(کذلک) يعني حجت را بر آنها تمام ميکنيم و آيات قرآن را گوش زد آنها ميکنيم.
(سَلَکناهُ) سلوک سير بمحليست سلوک طريق سير در طريق است و جاي گرفتن بمقصد چنانچه ملائکه عذاب ميپرسند از اهل جهنم ما سَلَکَکُم فِي سَقَرَ قالُوا لَم نَکُ مِنَ المُصَلِّينَ- الي قوله- وَ کُنّا نُکَذِّبُ بِيَومِ الدِّينِ حَتّي أَتانَا اليَقِينُ (مدثر آيه 43) قرآن را با کمال فصاحت و بلاغت و بيان واضح و روشن تلاوت کرديم.
(فِي قُلُوبِ المُجرِمِينَ) فهميدند و درک کردند ولي از روي عناد و نخوت و کبر ايمان نياوردند.
اقول: آنهايي که هم اظهار ايمان کردند مثل ايمان بني اسرائيل بود که بموسي آوردند بمجرد اينکه ده روز از آمدن موسي عقب افتاد گفتند موسي مرد و گوساله پرست شدند يا از حضرت موسي تقاضا کردند «اجعَل لَنا إِلهاً کَما لَهُم آلِهَةٌ» اينها هم بمجرد رحلت حضرت رسالت گوساله پرست شدند و پس از رحلت ثاني خليفه تراش شدند و شوري تشکيل دادند.