تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِي يَراکَ حِينَ تَقُومُ (218)
الَّذِي يَراکَ حِينَ تَقُومُ: توکل نما بر آن ذاتى که مى‌بيند تو را هنگامى که برمى‌خيزى از مجلس يا از فراش خود به نمازگزاردن تنها يا به جماعت. بيشتر مفسران معنى آيه را چنين گفته‌اند که: مى‌بيند تو را آن زمانى که در جوف شب به نماز تهجد برمى‌خيزى و غير او سبحانه کسى بر آن مطلع نيست، يا وقتى که برمى‌خيزى براى ترساندن، يا مى‌بيند تو را در جميع تصرفات تو.