کلمهى «أَفَّاکٍ» به معناى کذّاب و دروغساز است.
در مورد قيام پيامبر صلى الله عليه و آله در آيهى 218، يا مراد قيام براى نماز است، يا قيام براى انذار و تبليغ. چنانکه امام باقر عليه السلام فرمود: مراد قيام در مسئلهى نبوّت است.
احتمال دارد مراد از آيهى 223 اين باشد: شياطينى که بر افراد فاسد نازل مىشوند، براى شنيدن اخبار آسمان گوش خود را القا مىکنند، گرچه با شهاب رد مىشوند.
امام باقر عليه السلام فرمود: مراد از جملهى «تَقَلُّبَکَ فِي السَّاجِدِينَ» آن است که خداوند از جا به جايى تو در اصلاب نياکان خداپرست تو آگاه بوده است. «1»
از آنجاکه مشرکان، نزول وحى را نزول شياطين برحضرت مىپنداشتند، خداوند با قاطعيّت مىفرمايد: شياطين بر دروغسازان گنهکار نازل مىشوند نه بر پيامبر معصوم. بنابراين دو نوع نزول داريم: يکى نزول وحى از طريق فرشتهاى امين «إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ» ديگرى نزول شياطين بر افراد آلوده. «تَنَزَّلُ عَلى کُلِّ أَفَّاکٍ أَثِيمٍ»