1- سؤال همراه با توبيخ؛ ولى بالحنى مؤدّبانه، بهترين شيوهى هشدار است. «يا أَهْلَ الْکِتابِ لِمَ تَکْفُرُونَ»
2- اگر خداوند را شاهد اعمال خود بدانيم، دست از مخالفت او بر مىداريم.
«لِمَ تَکْفُرُونَ ... وَ اللَّهُ شَهِيدٌ»
3- اهلکتاب، فعّاليتهاى پنهانى عليه مسلمانان داشتند. «وَ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلى ما تَعْمَلُونَ»
«1». کافى، ج 4، ص 267.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 572