پیام‌های تفسیر نور

1- در قيامت از مشرکان ومعبودهاى آنان بازخواست مى‌شود. يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ‌ ... 2- در قيامت، غير از انسان موجودات ديگرى نيز مبعوث خواهند شد، مانند بت‌ها. «وَ ما يَعْبُدُونَ» 3- در قيامت، همه چيز شعور پيدا مى‌کند و مخاطب قرار مى‌گيرد. «أَ أَنْتُمْ» 4- خداپرستى، در فطرت همه‌ى انسان‌ها وجود دارد و انحراف بشر عارضى است. أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ‌ ... أَمْ هُمْ ضَلُّوا (کلمه‌ى‌ «السَّبِيلَ» نيز نشانه‌ى آن است که راه معهود، همان راه طبيعى و فطرى است.) «1». انعام، 116. «2». زخرف، 23. «3». نحل، 43 و انبياء، 7. «4». مائده، 116. تفسير نور(10جلدى)، ج‌6، ص: 237